• "Kronika wykrakanej śmierci" Autor: Kevin Hearne (tom 6)

Niesamowite jest to, co potrafi Kevin Hearne. Szósty tom przygód Żelaznego Druida, a ja odkrywam w nich ogromne pokłady świeżości. Kolejna książka, a ja bawię się coraz lepiej. Jeszcze bardziej fascynuje mnie fakt, że autor z każdą kolejną opowieścią jest lepszy od poprzedniej, a wydawałoby się, że ta poprzednia jest znakomita. Już sam początek „Kroniki wykrakanej śmierci” sprawił, że na przestrzeni kilku stron, moje podejście do tekstu, zmieniało się diametralnie. Przez głośny śmiech, konsternacje poprzez osłupienie, smutek, aż do nostalgii.

• "Kijem i mieczem" Autor: Kevin Hearne (tom 5)

Grono Druidów w końcu się powiększyło, co raduje nie tylko Gaję ale i mnie. Piąty tom przygód Żelaznego Druida opowiada o splataniu Granuaile z ziemią. Brzmi dość nudno prawda? Otóż nie! Najbardziej przy tym wszystkim wynudził się Oberon, choć i ten został wynagrodzony.

• "Zbrodnia i Kojot" Autor: Kevin Hearne (tom 4)

"Zbrodnia i Kojot" to czwarty tom z serii Kronik Żelaznego Druida i zdecydowanie jest najśmieszniejszą częścią. Postać Kojota przewijała się przez poprzednie tomy i jest to bohater, którego nie da się zapomnieć. Wywołuje ogromny uśmiech na twarzy czytającego i nie pozwala długo czekać, aby wywołać salwy śmiechu. Tzn. czytający ma niezły ubaw, natomiast jego towarzyszom już nie jest tak do śmiechu. No cóż, nikt nikomu jeszcze tak nie dogodził, żeby wszyscy byli zadowoleni.

• "Między młotem a piorunem" Autor: Kevin Hearne (tom 3)

Ciężko jest pisać recenzję do trzeciego tomu, jeżeli jest on ściśle powiązany z dwoma poprzednimi. Długo zastanawiałam się jak swoimi, prostymi zdaniami oddać zachwyt na „Między młotem a piorunem”. Postanowiłam, że zrobię to w swój prostacki sposób.

• "Raz wiedźmie smierć" Autor: Kevin Hearne (tom 2)

Druga część za mną i od razu biorę się za trzeci tom. Takiej frajdy nie miałam przy czytaniu żadnej książki z tego gatunku. Co najdziwniejsze wszystkie zaklęcia, istoty magii i ogólnie cała ta nadprzyrodzona otoczka, wygląda tu, jakby było to coś normalnego. Wiele się w książce dziele, poznajemy nowych bohaterów, a napięcie sięga zenitu.

• "Na psa urok" Autor: Kevin Hearne (tom 1)

„Na psa urok” to książka, która ciągle była mi polecana. W końcu uległam namowom i wzięłam się za jej czytanie. Czy jestem zachwycona tą pozycją? No nie do końca. Ogromny plus należy dać postaciom. Wiekowy druid nie jest debilem i nie jest kolejnym „wiecznie żywym człowiekiem”, który zachowuje się jak… jak się to teraz mówi…. gimbaza. Bogowie tam występujący są dość dziwni, ale jak na Bogów przystało, to bardzo dostojne istoty z zawyżonym swoim ego. Co należy zaliczyć do minusów? Matko kochana, autor uwielbia chyba opowiadać historie. Nieważne czy dana opowieść jest istotna czy też nie i tak ją musisz przeczytać. Skąd ten przymus zapytacie. Bo to bardzo ciekawie opowiedziane historie. Tłumaczyłam ten zabieg tym, że jest to pierwszy tom opowieści, więc wprowadzenie musi być.